PAN DE ZARCO ( ANCARES )

O 2011 está a piques de rematar , e para despedir o primeiro ano completo da nosa sección de btt , tiñamos que facer algo totalmente distinto , e así foi que gracias ás inquedanzas de Maga , nos diriximos un pequeno grupo a modo de avanzadilla ata o "mortirolo" español , e o dende hoxe famoso Pan de Zarco .
A idea era ir a sondeala zona para establecer no futuro un centro de saidas nos Ancares , e as sensacións foron boas , co cual coidamos que a partir de agora cada ano tentaremos de ir un nutrido grupo dos bttranos a pasar uns dias na zona e disfrutar da natureza , da compañia e da bici .
Pero descartamos voltar neste tempo e por un so día . Chegamos a eso das 10 da mañán , logo de sair ás 6 , e con moita precaución por mor das pracas de xeo , coas que José Luis soupo lidiar , eso si , nas bicis nos deron máis de un susto . Establecemolo campamento base na localidade leonesa de Balouta , para así ter uns kilómetros de rodaxe antes do inicio da ascensión . Xa de novo en Galicia nos atopamos en Murias co inicio da ascensión , quedamos de reagruparnos nas " Brañas de Pan de Zarco" , un conxunto de edificacións para o gando e cunha fonte de auga miragreira que formaba as brañas da zona . Foi curiosa a chegada de Maga cun canciño que o acompañaou a modo de gregario toda a ascensión . A partir deste punto a neve fiso acto de presenza sobre a pista e canto máis ascendiamos en cota , máis grosor tiña o manto branco . Chegados o cruce de camiños e novo voltamos a reagruparnos coa presenza de dous mastíns que coidaban dunhas fermosas tenreiras galegas e cos cuales Suso entablou amizade . So quedaba o tramo final e remataríamola ascensión , se todo o camiño nos acompañaron uns paisaxes de fermosura sen igual , as vistas dende a cima do porto a 1648 metros de altitude era espectaculares .
So quedaba descender ata o campamento base polo que repetiriamolo tramo ata o cruce de pistas pero agora en descendo , eso si coido que a pesar da pendente , ascendemos a maior velocidade do que o fisemos costa a baixo , era unha pista de patinaxe e as caidas do comenzo da xornada , dabanos boa conta do que nos podía acontecer en caso de arriscar , polo que o tomamos con moita calma , e unha vez chegados de novo cruce de pistas e pedir permiso de paso ós mastíns , so que daban descendelos derradeiros 3 kilómetros ata a Balouta . Logo nos metemos unha suculenta comida entre peito e espalda , que ben merecida a tiñamos , pola toleria que estabamos a realizar neste día Suso , Maga , Zarco , José Luis e Julio , pero que realmente mereceu a pena .
AQUÍ PODEDES VELAS FOTOS
AQUÍ PODES CONSULTALOS DETALLES DA RUTA
VIDEO DA CHEGADA AS BRAÑAS DO PAN DE ZARCO
VIDEO CHEGADA ALTO DA BALOUTA

FOTOS NEGREIRA-FISTERRA

COÑECEMOS NEGREIRA A GOLPE DE PEDAL



FORMACIÓN DO NEGREIRA VETERANOS QUE TOMOU PARTE NO EVENTO
BUTI-SUSO-SANTI-MARCOS-YULI-YERAL-COBAS-HERMINIO-ZARCO-PACO-XANIN
(FALTA NA FOTO ALVARO)

 Non era o noso habitat natural , pero tíñamos que apoiar este evento organizado polo departamento de cultura e deportes do concello de Negreira e que contaba coa estimable colaboración do clube ciclista de Negreira .
E así foi como un nutrido grupo de BTTranos de Negreira se deron cita para formar parte desta iniciativa cicloturista que percorreu as duas arterias principais de comunicación do noso concello .
Uns oitenta esforzados do pedal sairon co único obxectivo de pasar un bo rato sobre as suas monturas . Logo de algún que outro axuste de última hora fomos paseniño achegandonos dende Negreira ata o Libreiro onde se procedeu a un reagrupamento , antes de inicialo descenso ata Mouris onde demos conta dun reconstituinte tente en pe , a base de bocatas variados , fruta , pastelillos e auga .
Logo de repoñer forzas so quedaba voltar por Romarís cara Negreira , cada cal o ritmo que creia convinte . Foi de regreso onde nos cruzabamos cos participantes do outro acontecimento deportivo da xornada e que non era outro que a copa galega de raid de aventura concello de Negreira , pero iste lonxe de rematar ainda tiñan unha longa xornada por diante .
Xa na praza do concello deuse por ramatada a cita deportivo logo do sorteo de algún que outro agasallo e o recoñecemento cun detalle ó clube ciclista de Marín .
Nós como de costume finalizamos repoñendo líquidos no local de sempre comentando o acontecido na matinal do sábado e concluindo que sempre estaremos para apoiar estas e outras iniciativas deportivas do noso concello .

Podes velas fotos no apartado correspondente do blog .

I CLÁSICA DE SAN BLAS

A comisión de festas de Ceilán organizou , para este Domingo a I clásica de San Blas , e alí nos presentamos os BTTRANOS cun surtido elenco de participantes , sumando un total de 16 esforzados da bicicleta . Causaron baixa a última hora algúns con certo medo excénico á ruta que diseñou a organización ( O MEU CORPO NON LLE FIXO MAL A NINGUÉN , decían).
Foi tamén a presentación dos novos modelos adquiridos recentemente por Basi , Isma e Alvaro , e a reconstruida bici de Muiño .
A mañán era desapacible , pola mesta neboa que crubria o noso Val o que facía que as temperaturas fosen baixas , pero esto so foi o comenzo xa que o pouco de gañar altura esta desapareceu , e xa cando voltamos ás zonas máis baixas da proba , non quedaba restos da mesma dando paso a unha mañán explendida .
A saída deuse con puntualidade Suiza logo da foto de grupo , e dun tentempe que a organización agasallou ós preto de 40 participantes . Saída neutralizada ata onde se deixaba o asfalto e dende ese momento veña para arriba . Do perfíl da etapa non vou contar moito xa que foi analizada na previa que fixemos o pasado Domingo . O importante foi que cada un o seu ritmo desfrutou dunha xornada dominical un pouco diferente ás KDADAS que facemos a cotio .
Aconteceu algunha que outra caida , pero a xornada descirriu sen incidentes salientables a non ser os típicos pinchazos .
A iniciativa desta Comisión e de agradecer por tódolos amantes da BTT da nosa comarca , e esperemos que se sintan con forzas e o ano que ven a organicen xa dun xeito máis formal e que se faga extensible a moita máis xente . O apoio dos Btteranos seguro que o van ter , e esperemos que das institucións e casa comerciais tamén .

"QUENTANDO" MOTORES PARA A PROBA

A RUTA DA TETA

Imoslle dar este alcume á ruta realizada este pasado Domingo , en primeiro lugar pola ascensión que fixemos cara a aldeayu de Busto de Frades , e como de todos é sabido , ó busto , coloquialmente se lle denomina “ TETA” , e en segundo lugar porque a maioría chegamos arriba “MAMADOS” .
Iniciamos a etapa como rematamos a do pasado Domingo , pero en sentido contrario , e así partimos de Negreira para logo de pasar por Pontevedra , achegamonos a Maio Grande onde recollemos a outro dos nosos efectivos , sumando así nove ousados aventureiros , que se dirixiron ata a presa de Barrie da Maza . Ata aqui todo discurria polos cauces normais , pero esperaban 3,5 Kms. de dura ascensión , eso si por asfalto , que fixeron que algúns pagasen os excesos , e é que era moita caña para tanta cañita do dia anterior .
Xa no alto deixaríamos o asfalto , e logo de reagruparnos continuamos ascendendo outro kilómetro máis , pasamos por unha expectacular montaña rusa , cun descenso vertixinoso que da paso a unha subida das de case pé a terra . Tomamos unha pista ancha e con bo firme que daria a alternativa ó tramo máis técnico da xornada , moita pedra , un descenso de vértigo , e unhas vistas de luxo , ó rematalo descenso xiramos dirección norte cara Vilariño onde nos reagrupamos de novo e reparamos a primeira incidencia do dia , un pinchazo . Aproximamonos logo á zona onde se iniciara o ascenso a Busto de Frades , no lugar de A Graña , e a algún gracioso ocurriuselle a idea de tentalo de novo , pero imperou a cordura no seo do grupo e xunto con que as condicións metereolóxicas comenzaban a empeorar , continuamos en dirección a Amañecida .
Xa estaba a rematar a xornada , cando nos derradeiros coletazos da etapa , xurde un novo contratempo en forma de ruptura mecánica , un incidente que fixo inxeniar un novo sistema de remolcado de vehículos , que non creo se chegue a homologar nunca , pero que foi efectivo deixando así a bo recaudo a un dos nosos aventureiros na casa dos seus pais , ¿onde mellor podia quedar , verdade? .
Logo de deixalo noso compañeiro as ansias de chegar para ir tomalos callos do Suarez , fixo que o pelotón se emplease a fondo no descenso ata Negreira , que se fixo a un ritmo digno dun bo chuletón .