FOTOS NEGREIRA-FISTERRA

DIA DA BICI NO MILLADOIRO

Logo da invitación de José Luis , un novo compañeiro de aventuras , que está a sair algunha que outra vez con nos , decidimos participar no día da bici do Milladoiro , co único fín de fomentar o uso deste medio de transporte e disfrute .
Así as cousas dispusemonos a sair do sitio de costume , e logo do café matinal e de xuntarnos Marcos, Cobas , Maga , Victor , Herminio , Rafa e Iván , saimos dirección a Bertamiráns onde nos esperaban Basi e José Luis este último foi dende aquí o encargado de propoñer a ruta para achegarnos ó Milladoiro por pistas forestais .

Xa no sitio tomamos outro cafeciño mentrás esperabamola saida da ruta , na que logo de participar , voltaríamos a desandalo camiño para voltar unha vez máis a cumplila tradición de tomalos recontituintes callos no .Suarez

COÑECEMOS NEGREIRA A GOLPE DE PEDAL



FORMACIÓN DO NEGREIRA VETERANOS QUE TOMOU PARTE NO EVENTO
BUTI-SUSO-SANTI-MARCOS-YULI-YERAL-COBAS-HERMINIO-ZARCO-PACO-XANIN
(FALTA NA FOTO ALVARO)

 Non era o noso habitat natural , pero tíñamos que apoiar este evento organizado polo departamento de cultura e deportes do concello de Negreira e que contaba coa estimable colaboración do clube ciclista de Negreira .
E así foi como un nutrido grupo de BTTranos de Negreira se deron cita para formar parte desta iniciativa cicloturista que percorreu as duas arterias principais de comunicación do noso concello .
Uns oitenta esforzados do pedal sairon co único obxectivo de pasar un bo rato sobre as suas monturas . Logo de algún que outro axuste de última hora fomos paseniño achegandonos dende Negreira ata o Libreiro onde se procedeu a un reagrupamento , antes de inicialo descenso ata Mouris onde demos conta dun reconstituinte tente en pe , a base de bocatas variados , fruta , pastelillos e auga .
Logo de repoñer forzas so quedaba voltar por Romarís cara Negreira , cada cal o ritmo que creia convinte . Foi de regreso onde nos cruzabamos cos participantes do outro acontecimento deportivo da xornada e que non era outro que a copa galega de raid de aventura concello de Negreira , pero iste lonxe de rematar ainda tiñan unha longa xornada por diante .
Xa na praza do concello deuse por ramatada a cita deportivo logo do sorteo de algún que outro agasallo e o recoñecemento cun detalle ó clube ciclista de Marín .
Nós como de costume finalizamos repoñendo líquidos no local de sempre comentando o acontecido na matinal do sábado e concluindo que sempre estaremos para apoiar estas e outras iniciativas deportivas do noso concello .

Podes velas fotos no apartado correspondente do blog .

II BTT OS ESFOLA ARROS

Era a segunda proba a que asistiríamos na nosa curta vida como Btteros , e logo do inferno Mazarican , sobre todo polo climatolóxico , a nosa afluencia á de Brión foi un pouco "ILIADA" , así foi como baixo as ordenes de Agamenón Basante , tan so Marcos Ulises e Zarco Aquiles foron quen de representar ós principes gregos-veteranos na batalla dos esfola-troianos .
Comenzamos como en Mazaricos vendo os touros dende a barreira , e saindo ó final de todo sabedores de que a guerra duraría o que a de Homero .
Pero a diferencia coa de Mazaricos onde as primeiras ramplas eran por pistas anchas e que deixaban progresar de ser perciso , aquí ó pouco de comenzar atopamonos cunha tremenda montonera no traxecto que discurria paralelo ó "río" , que non deixaba abanzalas nosas tropas , pero neste caso o oráculo non profetizou ningún sacrificio para que comenzase a soplalo vento a nosos favor e os poucos conseguiamos movernos .
Coas primeiras ramplas comenzamos a xa disfrutar algo da proba e podemos facer algo de pedal . Logo chegaría a primeira trialera , era onde Basante perdería a súa virxinidade nas mesmas , a magoa que tamén perdeu parte do pelexo , o que o lastrou fisicamente un pouco de aquí ó final .
Viría a gran subida do día , a magoa que entre o tráfico e a gran cantidade de pedra moitos tramos tiñamos que descabalgar das nosas monturas para poder afrontala . Máis trialeras baixando cara Macedos e despois unha zona de rodar bastante chan ata chegar á sorpresa final ,unha baixada espectacular .
Batalla moi esixente en canto ós desniveis acumulados , ó polvo , á dureza da mesma , que forzou a mecánica ó límite no caso de Marcos Ulises, o cal tamén sufriu unha dolorosa caida  .
A sorte estivo do lado de Zarco Aquiles , ó cal non lle atoparon o seu talón tampouco nesta ocasión , pois non sufriu percance algún a non ser o que xa contaba con él por culpa dun inoportuno cambio de cadea nas visperas da proba , que o lastrou nas subidas .
Moi boa organización , cunhas animadoras belisimas , varios avituallamentos , moitos colaboradores , ben sinalizada , en fín que podemos decir , moi recomendable , ainda que eso si deben correxir algún pequeno detalle como o do poñer un embudo tan preto da saída .
Finalmente a longa guerra rematou e todos voltamos a casa satisfeitos de acadalo triunfo final , pasalo ben e rematala sen sobresaltos de importancia .

I RUTA BTT CONCELLO DE MAZARICOS

Xa o dixo Felipe II "Yo envié a mis naves a pelear contra los hombres, no contra los elementos".
Esto foi o que poideron pensar moitos dos que se ausentaron da proba celebreda este pasado domingo en Mazaricos . Tratábase da I ruta btt do citado concello , e o día anterior fora un día de cans , pero tíñase a esperanza de que na xornada dominical o deus Cronos se compadecese dos esforzados btteros e lles dese unha tregua para so ter que mollarse dende abaixo e non tamén dende arriba . Magoa!!!! Cronos debeu sufrilos efectos do troco horario .
De 340 anotados apareceron 210 , entre eles como non , os BTTRANOS DE NEGREIRA , debutantes neste mundillo das probas organizadas , pero xa curtidos en miles de batallas polos campos de fútbol , onde o de ducharse en auga fría era como o pan do día , as "lamujeiras" a común das superficies no inverno , pasar frío , mollarse , mancarse , sangrar e suar eran elementos que formaban parte do xogo . Asique , dos lamentos de moitos , nós fixemolo noso gozo , camiños por onde baixaban verdadeiros ríos , lama por todos lados , frío , vento , auga , e 38 kilómetros para disfrutar . 
Diseñaron estes mazaricáns un roteiro con un par de trialeras nas que as ríxidas sufrian , un ascenso dun 24% , que tan so os máis fortes e afortunados conquerirón subilo (moi poucos) , xa que unha pedra das moitas que tiña podiache facer baixar da montura . Corredoiras enlamadas , outras pedregosas ,¡¡ que enganados nos tiñan !! .
Moitas incidencias , caidas , pinchazos , roturas de cadeas , abandonos por graves averias , xunto coas condicións climáticas , fixeron do día unha xornada épica das que fan afición .
No aspecto macánico nós saimos airosos , polo que temos que felicitar ó noso equipo que todo o inverno traballaron na factoria para darnos unhas monturas , que non serán as mellores para as trialeras , pero gozan dunha mecánica e un motor de total fiabilidade .
No aspecto organizativo , para sela primeira vez , tiñán a máquina ben engrasada , moito persoal do concello como é habitual , voluntarios , todos eles sufrindo os rigores do día cunha sonrrisa e un xesto de ánimo para os participantes . Non faltaba de nada nos avituallamientos , e a comida de despois impresionante pola variedade e cantidade . 
En definitiva altamente recomendable este tipo de probas , e se son como a deste domingo moito máis .  Quedounos pena de non ser incluidos na de Dumbria  , e agora a esperar ás próximas en Brión e a Santa Comba . 
Como diría o noso presidente Milos I "Eu mando homes a loitar contra os elementos e voltan gladiadores". E estes forón Marcus Valerio el hispánico , Magariñus Diocles el hispano , Gerardus Scipion el africanus , Santiagus Flamma el sirio , Juan Prico el galo e Zarco Espartaco el Tacio .

    

A RUTA DA SEGUNDA OPORTUNIDADE

Este Domingo e trala farturenta cea de despois do festín de goles que nos demos o sábado , a cousa non pintaba ben para a saída BTTRANA , xa que a climatoloxía , a hora á que o persoal se retirou a velar armas e algunha ausencia por mor de poñernos os cornos cos esfola arrós , deixaba ben ás claras que poucos se persoarían á hora de costume no Suarez .
Ainda que dos da cea tan so un se personou ( el valiente y heroico Zarco ), outros dous ilustres bttranos como Maga e Marcos ausentes na mesma , si fixeron acto de presencia , e ós que se uniron duas novas incorporacións moi interesantes como Iván Calvo e Leandro , que logo da xornada vivida e a pesar do esperpéntico da mesma , decidiron voltar con nós en próximas citas .
Marcos estaba "envenenado" coa subida ó alto de Urdilde , pero dende a zona dos Anxeles , e así foi como collemos a estrada ata dita localidade , pasando previamente por Brión .
Unha vez alí metémonos por xunto a iglesia e comenzamos a tirar cara o monte , pero non atopabamolos camiños oportunos , asique seguiamos polas pistas asfaltadas sempre tendendo cara o monte , para tentar de dar coa ruta axeitada , eso sí as rampiñas que por alí atopamos eran das de " a min non se ven " .
A impaciencia e a creencia en que xa tiñamos máis camiño andado do real , fixo que ó atopar unha pista forestal nos meteramos por ela cara o monte . Por certo acórdase alguén dun programa dos finais dos setenta chamado "segunda oportunidade" , onde na súa cabeceira decía "El hombre es el único animal que tropieza dos veces en la misma piedra" , pois nós vendo nun cruce no que as rodeiras dos que xa antes pasaron moitas veces por alí , tiraban cara abaixo , pois nada home , nós monte arriba , non vaiamos perderla altitude gañada con tanto esforzo .
A cousa empeoraba e chegou unha zona que baixamos das burras e a tirar por elas , pero o camiño cerrabase cada vez máis ata que quedouse nun sendeiro de paso a pe , polo cal seguimos como 50 metros ata que atopamos unha trialera das motos e do cal xa vimos como a kilómetro e medio a caseta . Xa ves para baixo non imos voltar , ¡¡veña!! burra ó lombo e pico arriba pola "lamujeira" das motos .
Xa no alto decidimos que despois de todo era cedo e os callos ainda estaban na pota , pois iso , damos unha voltiña polas pistas deste monte antes de baixar a Urdilde , localidade dende a cal metemos marcheta para chegar xa dunha vez a tomalas cañas e a tapiña de costume .
Ó remate todos quedamos cunha sensación de que esto de ir sin saber a ruta previamente , ten o seu punto de aventura e xa sabedes que todos temos dentro un Calleja .
"De todas formas que bueno sería poder contar con una segunda oportunidad" , como apostillaba o citado programa , e esa será o vindeiro 17 de Abril onde varios BTTRANOS estaremos na ruta dos Esfola Arrós , e esa vez iremos da sua man e sobre seguro .
Por certo xa que non xogamolo sábado que ben , a kdada vai pasar a ese día , pois xa sabedes , no sitio de costume ás 16:30 , pero se algún lle queda mono podemolo falalo e sair tamén o Domingo como de costume .

ROEDORES-RODADORES

VIDEO DA RUTA CELEBREDA O 27 DE FEBREIRO DO 2011 ONDE SE SAIU PARA RODAR POR ASFALTO , Ó FINAL FORON 72 KILÓMETROS .

I CLÁSICA DE SAN BLAS

A comisión de festas de Ceilán organizou , para este Domingo a I clásica de San Blas , e alí nos presentamos os BTTRANOS cun surtido elenco de participantes , sumando un total de 16 esforzados da bicicleta . Causaron baixa a última hora algúns con certo medo excénico á ruta que diseñou a organización ( O MEU CORPO NON LLE FIXO MAL A NINGUÉN , decían).
Foi tamén a presentación dos novos modelos adquiridos recentemente por Basi , Isma e Alvaro , e a reconstruida bici de Muiño .
A mañán era desapacible , pola mesta neboa que crubria o noso Val o que facía que as temperaturas fosen baixas , pero esto so foi o comenzo xa que o pouco de gañar altura esta desapareceu , e xa cando voltamos ás zonas máis baixas da proba , non quedaba restos da mesma dando paso a unha mañán explendida .
A saída deuse con puntualidade Suiza logo da foto de grupo , e dun tentempe que a organización agasallou ós preto de 40 participantes . Saída neutralizada ata onde se deixaba o asfalto e dende ese momento veña para arriba . Do perfíl da etapa non vou contar moito xa que foi analizada na previa que fixemos o pasado Domingo . O importante foi que cada un o seu ritmo desfrutou dunha xornada dominical un pouco diferente ás KDADAS que facemos a cotio .
Aconteceu algunha que outra caida , pero a xornada descirriu sen incidentes salientables a non ser os típicos pinchazos .
A iniciativa desta Comisión e de agradecer por tódolos amantes da BTT da nosa comarca , e esperemos que se sintan con forzas e o ano que ven a organicen xa dun xeito máis formal e que se faga extensible a moita máis xente . O apoio dos Btteranos seguro que o van ter , e esperemos que das institucións e casa comerciais tamén .

"QUENTANDO" MOTORES PARA A PROBA

RUTA PREVIA A SAN BLAS

Este fín de semán quisemos facela ruta que diseñou Sunami para o vindeiro Domingo 06 de Febreiro , día no que se celebrará a I clásica de San Blas .Quedamos no punto de saída de costume , o bar Suarez , e á súa hora iniciamolo camiño cara Ceilán , onde se sumarían dous novos compañeiros , Fernando e Juan , que esperemos desexen acompañarnos en máis ocasións . Os que non estiveron foron algúns que soen ser da partida , pero ben os virus ou ben as excursión impidiron o seu concurso na xornada dominical .
Logo de expoñerlle a idea que tiñamos maquinado para á xornada , comenzamolo percorrido , que se pode definir como de rompe-pernas , xa que non ten apenas tramos para o acougo , a non ser ó final de todo o que de A Baña nos deixa a pe da subida a Buchaín .
Logo dun primeiro kilómetro de terreo máis ou menos chán , xa comenzan as subidas , o primeiro pequenas costas , pero moi preto da saída , o que recomenda ir xa un pouco rodado antes de comenzalo circuito .
O peor ben logo do descenso trala primeira ascensión , unha subida que ten unha pendente considerable , e que logo dun infimo descanso voltas ó mesmo , ata chegar a carretera que sube a Lañas , seguiremos subindo pero xa dunha maneira máis tendida e por asfalto .
Agora toca o descenso ata a iglesia de S. Mamede , por un camiño que precisa de tomalas oportunas precaucións que cada un crea convinte , aquí foi onde sufrímolo único percance do día , ó bicar Marcos  o chán .
Desde S.Mamede diriximonos cara a Tarroeira , descenso vertixinoso cara o río , para logo atoparnos cunha parede ata a aldea , menos mal que é cortiña . Colleremos dirección a Señor pero no medio do camiño apartamos a ezquerda cara o cementerio de A Baña (aquí o que suscribe xa chegou morto) .
Uns kilómetros de rodaxe e chegamos a pe de porto , subida ó mítico Buchaín onde Basi demostrou selo máis forte da xornada , sen duda está chamado a ser un gregario de luxo para o noso xefe de filas .
No cumio podese dar por finalizada a etapa xa que so queda descender ata a meta , ¡¡ POR FÍN !! , vou feito polvo o peor día .... , nin Castelán , nin Busto de Fradés , nin o camiño de Santiago ata a Pena , nin subir ata Santa Cecia , acordeime de Sunami unhas cuantas veces .
Por certo á noite xuntamonos uns cuantos e entre eles estaba Sunami , que recoñecera parte do terreo o sábado pola mañán na bici apreciando a dificultade da proba , que en principio asumira como máis doada , e é posible que se cambie algunha parte do percorrido , como o final que por seguridade en vez de pasar polo Rucheiro e ter que cruzala carreteta duas veces é posible se siga xa dereito ata Ceilán .
Bueno vemonos Domingo onde sempre para ir a Ceilán , sairemos co cocido do medio día na mente , para que a etapa sexa máis levadeira , por certo de momento parece que o tempo vai a acompañar .

RUTA DE SANTA CECIA

A ruta de hoxe comenzaba con inesperadas ausencias , e así a última hota caían o noso xefe de filas , Cobas , e Yerar , este último afectado polo mal de altura , xa que non foi quen de baixar da cama . E Muiño , Victor e Santi xa dixeran que non era o día para eles .
Con todo elo Herminio , Marcos , Maga , Vilela e Zarco saen a procura de Basi que nos saia ó camiño , xa que o home estaba un pouco xusto de tempo este día , pero as gañas de sair a dar pedal non deixaron que nos abandonase a nosa sorte .
Así achegamonos a Urdilde por pistas en bo estado , e sempre gañando en altura ainda que non o parecese . Unhas molestias impiden a Vilela continuar con nós e abandona o grupo , que sigue ruta ata Macedos , alí logo de saudar a Basi , comenzamos a ascensión por unha pista asfaltada que nos aproximará ata onde se atopa unha caseta de vixiancia de incendios forestais denominada polos seus moradores estivais como “Santa Cecia” .
Subida duns tres kilómetros aproximadamente , tendida e sen moita dificultade ata que preto do final ten unha rampla considerable , que fai que as mecánicas se resintan e Basi e Marcos sufran pequenos contratempos , por certo o de Basi tivo tamén consecuencias para Zarco .
Reagrupamonos no cumio e disfrutamos un intre das vistas , comenzamos de seguido un descenso por unha pista en bastante bo estado , no camiño atopamonos xa con outros esforzados do pedal , que aproximabanse á cima pero en sentido contario ó realizado por nós .
Logo xa a pé de monte , diriximinos dirección Este buscando as terras de Sorribas . Antes da primeira aldea que nos atoparíamos dende que deixamos Macedos , cruzamonos cun grupo dunhas vinte unidades que comenzaban a ascensión , non sabemos por donde encamiñarían as suas monturas , pero si era ata onde nós iniciaramos o descenso , esperaballe unha xornada digna de disfrutar , eso si con unha boa dosis de esforzo .
Logo de pasalo noso Via Crucis particular , acadamos de novo o asfalto momento no que Basi acuciado por estar a súa hora na casa , impón unha marcheta que nos descolga o resto , xa contabamos con elo , seguimos a Sorribas , aquí tomamos dirección Norte cara Vilar de Abade , onde collemos de novo unha pista forestal , en bo estado , e pouco despois xa escoitamos as campanas de Bastavales . De novo ó asfalto que non deixaríamos ata o remate da ruta .
Dende a Iglesia de Bastavales diriximonos a Vilas , logo os Anxeles , onde os xa mencionados contratempos que sufrui Marcos na subida inicial , e que foron a mais ó longo da xornada , requiren dunha parada técnica para uns axustes provisionais .
Maga pide permiso aquí para continuar en solitario , o cal lle é concedido , xa que ainda quedaba o derradeiro escollo da xornada que era a ascensión dende Brión ata Portanxil , e prefería facelo a ritmo sosegado .
Xa en Reino lle damos alcance e voltamos a reagruparnos para rematar a xornada onde sempre , no Suarez , tomando os callos de Julia , e por alí comenzan a chegar , os durmilóns , os enfermos e os aventureiros que hoxe se meteron 44 Kilómetros , cun nivel acumulado subindo de 950 metros .